In de nacht van zaterdag 24 juni vertrokken we voor de midzomernachtrit. We zijn zo´n 25 Peugisten die zich verzameld hadden bij garage Johan Deinum in Joure. We werden daar door de hele familie Deinum hartelijk verwelkom. Cilia zorgde voor gebak en koffie, Johan deed de rondleiding door de zaak. En zoon die inmiddels het bedrijf heeft overgenomen assisteerde bij de technische vragen. Werkelijk een prettig Peugeot adres.





Na de koffie werd het al snel donker en tijd voor vertrek. Cilia blies om de minuut op de fluit. Dat was het startsignaal. Ik zette de 505 even in de achteruit. Wilde ook wel even dat deze geweldige gastvrouw voor me op de fluit blies. De route was weer iets heel anders, met zoals Huub schreef een andere moeilijkheidsgraad dan we gewend zijn. Wat hij daar mee bedoelde werd al snel duidelijk. De route ging met een vrij eenvoudige bol-pijl. Het venijn zat hem in de vragen. Zo vroeg Huub naar het zoogdier dat leefde rondom een uitkijkpost bij een watergebied. Een enkeling zag de getekende das achter het bosje op het informatiebord. De vragen leverden “klassement” op.

 

Huub heeft een prachtige rit uitgezet, die ons door schitterende plekken voerde. Ik hoorde van deelnemers uit de buurt dat ze op plekken waren geweest die ze nog niet kenden. Nu Huub, een beter compliment kun je niet krijgen als je uit Eindhoven komt.

Er bleken die nacht nog wat onverwachte moeilijkheidsgraden. In andere verslagen in deze Lion wordt over de Amsterdam-Beijng rally geschreven waar kamelen worden ontweken. In deze tocht over Nederlandse wegen bleken er onverwacht na een bocht diverse koeien op de weg te slapen ! Ik geef meestal voor een bocht gas bij, het ging net goed in dit geval.





Tijdens de koffie boden de koeien veel gespreksstof. Na de koffie kwam het fluitje van Cilia weer te voorschijn en werden we 1 voor 1 om de minuut weggefloten.

 

In het tweede deel kwam nog een onverwachte moeilijkheidsgraad. De weg was compleet opgebroken. Herconstrueren met een bol-pijl methode is vrij lastig. Enige mogelijkheid is om de route te gaan lopen of een kaart erbij pakken. Het laatste is natuurlijk wel erg onsportief. U raad al wat ik heb gedaan. Ik kwam dan ook als laatste aan.

Daar stond Cilia met een geweldige glimlach te wachten en nam me mee naar het ontbijt. Iedereen had beleefd gewacht. En u konden we beginnen. Het smaakte voortreffelijk. Familie Deinum bedankt voor de gastvrije ontvangst en familie Favié bedankt voor deze schitterende tocht. Volgend jaar ben ik er weer bij.